Διαταραχές στη σίτιση και κατάποση

Παιδιά με εγκεφαλική πάρεση, κάποιο σύνδρομο, μεγάλου βαθμού νοητική υστέρηση ή ύστερα από μία ασθένεια ή κρανιοεγκεφαλική κάκωση που προκάλεσε βλάβες στο κεντρικό νευρικό σύστημα, μπορεί να αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες κατά την κατάποση, δυσκολίες που θα μπορούσαν σε ορισμένες περιπτώσεις να αποβούν μοιραίες. Οι δυσκολίες στην κατάποση μπορούν να εμφανιστούν από την βρεφική ηλικία, όπου το παιδί δεν μπορεί να θηλάσει ή πνίγεται κατά τη διάρκεια του θηλασμού, και μπορεί να υφίστανται για όλη τη ζωή του ατόμου εάν δεν ληφθούν κάποια μέτρα. Υπάρχουν δυστυχώς και περιπτώσεις όπου οι δυσκολίες στην κατάποση δεν είναι δυνατόν να ξεπεραστούν αλλά θα μπορούσαν να μειωθούν με τις κατάλληλες ασκήσεις και τεχνικές κατάποσης.

ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ
Η θεραπεία της κατάποσης γίνεται σε συνεργασία με τον θεράποντα ιατρό, ειδικά σε περιπτώσεις όπου η κατάποση δεν είναι δυνατή με αποτέλεσμα το παιδί να τρέφεται μέσω γαστροστομίας. Εάν οι δυσκολίες που εμφανίζονται δεν είναι τόσο σημαντικές ώστε να μην μπορεί το παιδί να σιτίζεται από το στόμα, ακόμα και στη βρεφική ηλικία, η κατάλληλη στάση σώματος του βρέφους και η χρήση εξειδικευμένων για τέτοιου είδους περιπτώσεις μπιμπερών, μπορούν να ελαχιστοποιήσουν τις δυσκολίες κατά τη διάρκεια της σίτισης. Αργότερα, κατάλληλες στοματοκινητικές ασκήσεις, ασκήσεις για την ενεργοποίηση του αντανακλαστικού της κατάποσης σε συνδυασμό με την κατάλληλη θέση σώματος (ανάλογα με την περίπτωση μπορεί να απαιτείται διαφορετική στάση σώματος) μπορούν να διευκολύνουν ή ακόμα και να εξαλείψουν τις δυσκολίες της κατάποσης.